سوگواری برای سیدالشهدا (ع) بیش از آنکه به جلوه‌های بصری پر زرق‌وبرق و چراغانی‌های بی‌رویه وابسته باشد، به شعور، درک متقابل و حفظ آرامش جامعه گره خورده است.
وقتی در شب‌های محرم آگاهانه تصمیم می‌گیریم مصرف برق خانه، مغازه یا تکیه خود را مدیریت کنیم، در واقع یک پیام عمیق روانشناختی به اطرافیانمان می‌فرستیم:
«من برای آرامش، آسایش و ماندن روشنایی در خانه تو، از شکوه ظاهری و غیرضروری محیط خودم می‌گذرم»
چرا مدیریت مصرف در ایام سوگواری، یک بلوغ روانی و اخلاقی است؟
تمرکز بر اصلِ معنا: سنت قدیمی عزاداری همیشه با نور کم‌پایدار و صمیمیت همراه بوده است.
کاهش نورهای زاید، به ذهن فرصت می‌دهد تا از هیاهوی بیرونی فاصله گرفته و به عمق معنای این ایام وصل شود.
تمرین همدلی فعال: با خاموش کردن تابلوها، ریسسه‌ها و لامپ‌های پرمصرف غیرضروری، فضای روانی امنی برای دیگران (به‌ویژه بیماران و سالمندانی که در خانه‌ها به برق نیاز مبرم دارند) فراهم می‌کنیم.
احترام به حق‌الناس: از دیدگاه روانشناسی اجتماعی، مراقبت از منابع مشترک یک سرزمین، بالاترین سطح از مسئولیت‌پذیری و احترام به حقوق انسان‌هاست.
بگذارید شعله‌ی معرفت و همدلی در دلهایمان روشن‌تر از هر چراغی بتابد.